Yalancılık

Yalancılığın ne kadar kötü bir şey olduğunu, yalan söyleyen bir insanın yalan söylediği için sevilmediğini ve kimsenin artık o yalan söyleyen kimseye inanmayacağını elbette hepimiz biliyoruz.
Hatta ben böyle bir çocuk tanıyorum, adı Salim.
Salim aslında çok tatlı bir çocukmuş ama tatlı olduğu kadar da yalancıymış. Her fırsatta yalan söylermiş. Bir defasında arkadaşına elindeki oyuncağı almak için "Annen seni eve çağırıyor." demiş. Diğer bir arkadaşına "Benimle oynarsan sana bir dondurma vereceğim." demiş, bütün gün oynadıktan sonra dondurmayı vermeden evine gitmiş. Hatta bir gün annesini hastayım diye kandırarak annesine kendisi için yaptırmadığı bir şey bırakmamış, oysa hasta değilmiş. Yani arkadaşlar bu Salim'in yalanları anlatmakla bitmez, bunlar sadece birkaçı. 

Ama günlerden bir gün ne olmuş, biliyor musunuz? Salim yalancılık yaptığına bin pişman olmuş. Sınıfında bir çocuğun parası kaybolmuş ve herkese sormuşlar, herkes ben almadım demiş. Tabi Salim de ben almadım demiş ama ona kimse inanmamış, herkes Salim'in aldığını düşünüyormuş, hatta öğrtmeni bile Salim'in aldığını düşünmüş. Çünkü Salim yalan söyleyip insanları aldatmaktan hiç çekinmiyormuş. Öğretmeni annesini çağırmış ve "Bu kadar da olmaz artık. Hem yalan söylüyor hem hırsızlık yapıyor." demiş. Salim ağlamış, yalvarmış ama nafile; annesi bile ona inanmamiş. Annesi ona çok büyük bir ceza vermiş ve artık sana hiç güvenmiyorum demiş. Salim ne yaptıysa olmamış, odasına çekilip uzun uzun düşünmüş ve hatanın kendisinde olduğunu anlamış. Bütün bunların yalan söylediği için başına geldiğini anlamış. Hiç kimsenin ona inanmaması, yapmadığı hâlde kendine ınandıramaması ona çok dokunmuş. O gün Allah’a söz vermiş ne olursa olsun bir daha hiç yalan söylememeye karar vermiş. 

Ertesi gün okula gittiğinde arkadaşı öğretmene parasını bulduğunu, paranın ceketinin astarına kaçmış olduğunu söylemiş. Böylelikle Salim temize çıkmiş. Öğretmeni de Salim'den özür dilemiş. Salim de "Önemli değil. Bunlar başıma çok yalancı olduğum için geldi, artık hiç yalan söylemeyeceğim." demiş.

Bu olay bana Peygamber efendimizin şu hadîs-i şerifini hatırlattı: “Yalan söylemek kötülüğe, kötülük de insanı cehenneme götürür.”